2018 Lenten Campaign

English


Message from the Director

We Malaysians love our food-feast! We have an incredible volume of food – we are blessed with abundance. However, with such abundant resources, Pope Francis invites us to count our blessings by realizing that “the world is a gift which we have freely received and must share with others.” (LS #159). This understanding is offered to us in his landmark teaching document Laudato Si (= Praise be to God) in which he invites us to praise God for all the blessings of creation – the whole of creation – humans and non-humans.

Deepening our gratitude for creation is a true sign of deepening our relationship with the Risen Lord. This gratitude enables us to appreciate our inter-relatedness with all of creation—water, plants, the smallest of organisms, etc.

With gratitude for the supremely generous gifts of God’s creation, we become stewards of Christ, responsible for the proper or right use of all created things, all of earth’s resources. This implies a relationship of responsibility for nature. Each community can take from the bounty of the earth whatever it needs for subsistence, but it also has the duty to protect the earth and to ensure its fruitfulness for coming generations” (LS #67).

“What kind of world do we want to leave to … children who are now growing up?” (LS #160). Pope Francis poses this pertinent question, and urgently appeals “for a new dialogue about how we are shaping the future of our planet.” (LS #14).

In Laudato Si, Pope Francis invites us to consider the integral or intrinsic link of our faith with the care for creation. Therefore, “care for our common home” is our Christian duty !!

What better time than during Lent when we renew ourselves, not only through personal self-satisfying conversion but a conversion that involves our inter-connectedness with all of creation; and, therefore, it demands of us a responsibility to protect creation, to fast from a throw-away culture, to reduce unlimited consumption, to re-use and to recycle and replace ... and eventually to prevent the earth from further becoming “like an immense pile of filth” (LS #21).

Review, renew, restrain through praying-fasting-almsgiving – these are ways to discipline ourselves to limit the abuse of our resources, not to manipulate the earth’s resources for our selfishness, but rather to use what is genuinely needed – and not demanded by greed (cf LS #204). Let our prayer-fasting-almsgiving open our eyes to the needs of all of creation, our ears to the cry of creation.

Pope Francis has even given us tips for re-educating ourselves. “Education in environmental responsibility can encourage ways of acting which directly and significantly affect the world around us, such as avoiding the use of plastic and paper, reducing water consumption, etc. Reusing something instead of discarding it … can be an act of love which expresses our own dignity. (LS #211)

Hence, now is the time to change our “complacent attitude” in order to be “bold and creative in rethinking” (EG #33) our lifestyles of convenience and consumption in order to become more self-giving, life-giving people – and truly singing “Praise be to God.”

Mandarin

 局长的话

我们马来西亚人极爱美食飨宴!领受了丰厚的祝福,我们享有格外丰饶的食材。尽管有着如此丰富的资源,教宗方济各却邀请我们,应细数自己所蒙受的祝福,并且认识到“世界是白白得来的礼物,必须与他人分享。”(愿祢受赞颂#159)教宗以他标志性的《愿祢受赞颂》通谕,给了我们这一份理解,同时亦邀请我们因受造界的祝福,即整个受造界,包括人类及非人类,齐声赞颂天主。

加深我们对受造界的感恩之情,实为深化我们与复活主关系的真实标志。这样的感恩之情,促使我们珍惜本身与整个受造界,即水、植物,甚至是最小的生物体之间的关系。

我们感激天主的创造,这无限慷慨的恩赐,因而也成了属于基督的管理者,对妥善或正确使用所有受造物以及大地的一切资源,负起责任。这必然包含我们对大自然的责任关系。每个社群为了生存可从大地丰盛的资源中撷取其所需,但也有义务去保护大地,以确保它能为未来的世代结实纍纍。(愿祢受赞颂#167)

 “我们想给子孙和正在成长的孩子一个怎样的世界?”(愿祢受赞颂#160)教宗方济各提出了这一道贴切的问题,并且紧急地呼吁,“盼望大家能就如何体现地球的未来进行新的对话。”(愿祢受赞颂#14)

教宗在《愿祢受赞颂》中邀请我们从整体或内在思考我们的信仰与爱惜受造界的连接。因此,“爱惜我们共同的家园”就是基督徒的责任!!

四旬期就是我们革新的适当时候,这不仅透过自我满足的转变,而是牵涉我们的内在与整个受造界的联系。因此,这样的革新要求我们负责保护受造界,对丢弃文化心存戒慎,减少毫无节制的消费,养成重复使用、循环使用以及替代使用的习惯,最终防止大地进一步变成“像堆积如山的巨大污秽地”(愿祢受赞颂#21)。

经由祈祷─守斋─施舍,来进行检讨、革新、克制,这就是我们限制自己滥用资源,停止为了己益而操纵大地资源的自律方式。 相反的,我们只在真正有需要时才使用,而不是受贪念所主导(愿祢受赞颂#204)。就让我们以祈祷─守斋─施舍来开启自己的耳目,去关注整个受造界的需求,去回应受造界的呼声。

教宗方济各已提供我们一些再教育自己的提示。负起环境责任的教育”特别鼓励一些对我们周遭世界有直接和重大影响的行为方式,例如:避免使用塑胶和纸张、减少用水等等;重复使用物件,而非随手扔掉……那就是能够彰显人的自尊的爱德行为。(愿祢受赞颂#211)

所以,现在就是改变我们“自满态度”的时候,以期“有胆量和创意”(《福音的喜乐》#33),去重新思考我们凡事但求方便以及无尽消费的生活方式,好使我们成为一个更能奉献自己、给予生命的人,真正咏唱“愿光荣归于主”。

Tamil

 இயக்குனரின் செய்தி

இயக்குனரின் செய்திமலேெியர்களாகிய நாம் உணவுத்திருவிழாவவ விரும்புகில ாம். அதிகமாக உணவு உண்கில ாம். நாம் எல்ோ வளங்கலளாடும் ஆெீர்வதிக்கப்பட்டுள்லளாம். இருந்தலபாதும், இந்த "உேகம் ஒருசகாவை", இந்த ஆெீவை இேவெமாக சபற்றுக்சகாண்ை நாம் இந்த உேவகப் "பி லைாடுப் பகிர்ந்துசகாள்ள லவண்டும்" என் புரிந்துணர்வவ நாம் சகாண்டிருக்க லவண்டும் என்று திருத்தந்வத பிைான்ெிஸ் அவழக்கி ார். இந்தப் புரிந்துணர்வவ ோவ்ைாலதாெி (இவ வா உமக்லக புகழ்) என்னும் மைல் நமக்கு சதளிவுப்படுத்துகின் து. பவைப்புகள் அவனத்தும் மனிதன் மற்றும் மனிதைல்ோத அவனத்து உயிரினங்களுக்கும் மிகப் சபரிய ஆெீர் என்று இவ வவனப் புகழ நம்வம அவழக்கி து.பவைப்புகளுக்காக நாம் ஆழ்ந்த நன் ியுணர்வு சகாண்டிருப்பது உயிர்த்த ஆண்ைவரில் நாம் சகாண்டுள்ள ஆழமான உ வின் உண்வமயான அவையாளம். இந்த நன் ியுணர்வு நாம் சபற்றுக்சகாண்ை பவைப்பு, தண்ணீர், தாவைங்கள் ெின்னஞ்ெி ிய உயிரினம் அவனத்திலும் இருக்கும் உ வவப் பாைாட்ைக் கற்றுக்சகாள்ள லவண்டும்.கைவுளின் பவைப்பில் நாம் சகாண்டுள்ள மாசபரும் நன் ியுணர்வினால், , பூமியில் உள்ள பவைப்புகள், வளங்கள் அவனத்வதயும் பாதுகாக்கும் கி ிஸ்துவின் சபாறுப்புமிக்க பணியாளார்களாகவும் மாறுலவாம். இதனால் இயற்வகக்காக சபாறுப்புமிக்க உ வு இருக்கலவண்டும் என்று உணர்த்தப்படுகி து. ஒவ்சவாரு ெமூகமும் தனக்குரிய லதவவவய பூமியின் அளவற் இயற்வக வளத்திேிருந்து சபற்றுக்சகாள்கி து. ஆனால் இந்தப் பூமிவயப் பாதுகாக்கும் சபாறுப்வப, வரும் தவேமுவ யினருக்கு விட்டுச்செல்லும் அந்த நம்பிக்வகவய நாம் உறுதிசெய்ய லவண்டும் (ோவ்ைாலதாெி எண் 67)வளர்ந்து வரும் நம்முவைய குழந்வதகளுக்கு என்ன மாதிரியான உேவக விட்டுச்செல்ேப் லபாகில ாம் ((ோவ்ைாலதாெி எண் 160) திருத்தந்வத பிைான்ெிஸ் நம்மிைம் சபாருத்தமான மற்றும் அவெைமான முவ யீட்வை வவக்கி ார். நம்முவைய உேகம் என்னும் லகாவள எதிர்காேத்தில் எவ்வாறு வடிவவமக்கப் லபாகின்ல ாம். (ோவ்ைாலதாெி எண் 14)ோவ்ைாலதாெி என்னும் புத்தகத்தில் திருத்தந்வத பவைப்பின் மீது அக்கவ க் காட்ை உள்ளார்ந்த மற்றும் ஒருங்கிவணந்த சதாைர்பு சகாண்ை நம்பிக்வகயின் உ வவ கருத்தில் சகாள்ள அவழக்கின் ார். சபாது இல்ேமான பூமிவயப் பாதுகாப்லபாம் என்பது கி ிஸ்துவர்களாகிய நமது கைவம தனிப்பட்ை சுய திருப்தி தரும் மனமாற் ம் சகாள்ளும் காேம், நம்வம நாம் புதுப்பித்துக் சகாள்ள தவக்காேத்வத விை லவறு சபாருத்தமான காேமாக அவமயாது. பவைப்புகலளாடு ஒன் ிவணந்த சதாைர்பு, இதனால் பவைப்வபப் பாதுகாக்கும் நம்முவைய சபாறுப்புணர்வு, தூக்கி எ ியும் கோச்ொைத்வதச்செய்யாமல் இருப்பது( உண்ணா லநான்பு )குவ வாகப் பயன்படுத்துவது, மற்றும் மறுபயனீடு மற்றும் அதற்குப் பதிோக .. குப்வபகளின் குவியோக இருக்கும் பூமிவயப் பாதுகாப்பது ( ோவ்ைாலதாெி எண்: 21)மீள்பார்வவ, புதுப்பித்தல், செபம்,உண்ணா லநான்பு , தர்மம் ஆகியவற் ின் மூேம் கட்டுப்படுத்துதல் - இந்த வழிகள் இயற்வக வளங்கவள பாழ்படுத்தாமல் நாம் ஒழுக்கத்லதாடு நைந்துசகாள்ளவும், அவனத்வதயும் சுய நேத்லதாடு அளவுக்கதிகமாகப் பயன்படுத்துவதில் இருந்து கட்டுப்படுவது. ஆனால் எது லதவவலயா அவதப் பயன்படுத்துவது - ஆனால் லபைாவெலயாடு அல்ே( ோவ்ைாலதாெி எண்: 204) நம்முவைய செபம் - உண்ணா லநான்பு- தர்மகாரியம் அவனத்தும் நம் கண்கவளத் தி ந்து பவைப்புகளின் லதவவவய, அழுவகவயக் காதுசகாடுத்து க் லகட்க உதவி செய்யட்டும்.திருத்தந்வத நாம் மீண்டும் கற்றுக்சகாள்ள ஒரு கு ிப்பு தருகி ார். சுற்றுச்சூழல் சபாறுப்புக் கல்வி நம்வமச்சுற் ி இருக்கும் உேவக லநைடியாகலவா, கணிெமாகலவா பாதிக்கும் நிவேகவள கண்டு உணர்வது. பிளாஸ்டிக்(சநகிழி) காகிதம் ,தண்ணீவைக் அளலவாடுப் பயன்படுத்துவது இன்னும் பே. இவ்வாறு செய்யும்லபாது, மனிதன், மனித மாண்பினால் உந்தப்பட்டு தனது மனித மாண்புக்கு ஏற் வாறு நைந்துசகாள்கி ான் ( ோவ்ைாலதாெி என்: 211)எனலவ, இப்லபாது நம்முவைய சமத்தனமான லபாக்வக மாற் ிக்சகாள்ள லவண்டிய தருணம். - வதரியமாகவும், பவைப்பாற் ல் சகாண்ைவர்களாகவும், மீண்டும் ெிந்திக்கவும், (நற்செய்தியின் மகிழ்ச்ெி எண்: 33) நம்முவைய வாழ்க்வகமுவ கவள நம் வெதிக்லகற் ாற் லபால் வாழாமல், தன்னேம் து ந்து, மக்களுக்கு வாழ்வு தரும் மக்களாக, “ இவ வா உமக்லக புகழ் “என்று உண்வமயாகப் பாடும் மக்களாக வாழ்லவாம்.

Bahasa

 Pesanan daripada Pengarah

Kita rakyat Malaysia amat menggemari pesta makanan! Kita mempunyai jumlah makanan yang sungguh luar biasa – dan kita diberkati dengan pelbagai jenis makanan. Walaubagaimanapun, dengan sumber yang begitu banyak, Bapa Paus Fransiskus mengajak kita untuk menghitung berkat kita dengan menyedari bahawa "dunia yang berupa hadiah percuma yang kita terima ini harus dikongsi dengan orang lain." (LS # 159). Pemahaman ini dijelaskan kepada kita di dalam pengajarannya yang  penting menerusi dokumen Laudato Si (= Terpujilah Engkau, ya Tuhan) di mana dia mengajak kita memuji Tuhan untuk semua berkat karya penciptaan-Nya - seluruh karya penciptaan - manusia dan bukan manusia.

Kesyukuran yang mendalam ke atas karya penciptaan-Nya adalah tanda yang kita mahu memperdalamkan lagi hubungan kita dengan Tuhan. Rasa kesyukuran ini seterusnya membolehkan kita menghargai hubungan dengan semua karya penciptaan Tuihan - air, tumbuh-tumbuhan, organisma terkecil, dan sebagainya.

Dengan bersyukur di atas karunia karya ciptaan Tuhan yang sangat besar, kita menjadi pelayan Kristus, kita bertanggung jawab akan penggunaan ke atas semua karya ciptaan-Nya, semua sumber bumi. Ini menjurus kepada hubungan tanggungjawab dengan alam semula jadi. Setiap komuniti boleh mengambil apa sahaja hasil bumi yang diperlukan untuk hidup, tetapi harus juga mempunyai kewajipan untuk melindungi bumi dan memastikan keberhasilannya untuk generasi mendatang "(LS # 67).

"Dunia yang bagaimana akan kita tinggalkan untuk ... anak-anak yang kini semakin meningkat dewasa?" (LS # 160). Bapa Paus Fransiskus telah menimbulkan persoalan yang penting ini, dan merayu "untuk berdialog tentang bagaimana kita dapat membentuk masa depan planet kita" pada kadar segera (LS # 14).

Di dalam Laudato Si, Bapa Paus Fransiskus mengajak kita untuk mempertimbangkan pautan integral atau intrinsik iman kita dengan penjagaan karya penciptaan. Oleh itu, "Menjaga Rumah Kita Bersama" adalah tugas kita sebagai umat Kristian!!

Bilakah masa yang amat sesuai selain dari musim Prapaska untuk kita memperbaharui diri kita sendiri, bukan sahaja melalui pembaharuan diri yang memuaskan hati tetapi juga pembaharuan yang melibatkan saling-hubungan kita dengan semua penciptaan; dan, dengan itu, tanggungjawab kita dituntut untuk melindungi penciptaan, berpuasa dari budaya membuang, untuk mengurangkan penggunaan dengan ada hadnya, untuk menggunakan semula dan untuk mengitar semula dan menggantikan ... dan akhirnya menghalang bumi daripada terus menjadi " seperti tempat pembuangan sampah yang besar "(LS # 21).

Mengkaji, memperbaharui, menahan diri melalui berdoa-berpuasa-beramal - ini adalah cara untuk mendisiplinkan diri kita untuk menghadkan penyalahgunaan sumber, bukan untuk memanipulasi sumber bumi untuk kepentingan diri, melainkan untuk menggunakan hanya apa yang benar-benar diperlukan - dan tidak menuntut keserakahan (cf LS # 204). Berdoa-berpuasa-beramal akan membuka mata kita untuk menyedari akan keperluan semua ciptaan, dan membuka telinga kita untuk mendengar tangisan penciptaan.

Pope Francis has even given us tips for re-educating ourselves. “Education in environmental responsibility can encourage ways of acting which directly and significantly affect the world around us, such as avoiding the use of plastic and paper, reducing water consumption, etc. Reusing something instead of discarding it … can be an act of love which expresses our own dignity. (LS #211)

Bahkan Bapa Paus Fransiskus memberi kita petua untuk mendidik diri sendiri. "Pendidikan di dalam tanggungjawab terhadap alam sekitar dapat menggalakkan tindakan yang secara langsung mempengaruhi dunia di sekeliling kita, seperti mengelakkan penggunaan plastik dan kertas, mengurangkan penggunaan air, dan sebagainya. Menggantikan sesuatu daripada terus membuangnya ... tindakan ini boleh menimbulkan rasa cinta yang menyatakan martabat kita sendiri. (LS # 211)

Oleh itu, sekarang adalah masa untuk mengubah "sikap berpuas hati" supaya menjadi lebih "berani dan kreatif di dalam memikirkan semula" (EG # 33) gaya hidup dan keselesaan kita untuk menjadi lebih berdikari dan memberi kehidupan kepada manusia - dan benar-benar menyanyikan "Pujian bagi Tuhan."